کودکی

دلم هوای روزهای قبل را دارد

منظورم دیروز یا حتی سال گذشته نیست

خیلی خیلی قبل تَر

زمان کودکی

هر دهه و زمان از زندگی با شیرینی ها و حتی شاید تلخی هاش قشنگ و نابه

اما بهترین جایزه اُسکار زندگی متعلق به دوران و دنیای کودکیه

زمانی که برای بدست اوردن و یادگرفتن ،بیش از هرچیز تلاش می کردیم

شکست خوردن، انرژی یادگرفتن بیشتر می کرد

زمانی که اگه میگفتیم ،قهر قهر تا روز قیامت ،صدم ثانیه از حرف تمام نشده قیامت بود و آشتی و شادی

زمانی که به امید فردا ، بودن در زمان ِحال را از دست نمی دادیم

تنها زمانی که گریه سریع تبدیل به خنده میشه این دورانه

الان وقتی به دنیایِ خواهرزاده و برادرزاده امنگاه میکنم

به دنیایی کودکانه بچه های دهه ۹۰

واسم دنیایی کودکانه وروزهای قبل مرور میشه

شاید از بعد تجهیزات و تکنولوژی با زمان قبل فرق داره

اما ماهیت و اصول دنیایی کودکی همیشه ثابت و متغیر نیست

هیچ دقت کردین حتی افراد سالمندی که دچار آلزایمر میشن ،در زمان کودکی خودشون متوقف میشن

واقعا جالبه !!!

اما دعام اینه هیچ فردی دچار این عارضه نشه

بودن و مرور دنیایی کودکی وقتی قشنگه که ارادی باشه و دوران بعد از کودکی هم بیاد داشت وحتی زمان حال را